تمام مطالب این پست تقدیم به:عباس معروفی!
امروز اولین پست از این وبلاگ نوشته خواهد شد با امیدبه توجه شما!
اول یک شعر سپید دارم به اسم جیغ گنگ:
روی دستم ساعتی کشیده ام
درست ساعت دوازده
همان وقت که دوست داشتی از تاریخ بشنویم
به تاریخ سنجاق شده ای پیوست ساعت دوازده
در تیر راس نبودی که تیر ها اشتباهی گرفتندت یا سایه ها
وقت تنگ بود
با همین دستا خاکش کردم
این خاک مال ماست
این جنازه مال من
برو کنار زن.
از ۱۲گذشته بود
زن های زیادی هنوزجریان را سیاه پوشیده اند برای تاریخ
بعد به حلبی ها فکر کردم
و پرتشان کردم توی تاریخ
اما افسوس که گونه های کفش سرزمینم
با سیلی سرخ نمی شود!
تاریخ حلبی
اجازه بده جایم را با خوابم عوض کنم
می خواهم خواب های رنگینی برای نقشه بکشم....
می خواهم وقتی که در جیغ گنگ بچه ها مدرسه قایم می شود
او را پیدا کنم ...
هواپیماهایی آمدند و تکه هایی از مدرسه را با خود بردند
و لب های دوست داشتنی اورا با خودشان بردند
همان وقت بود که شهرسری به سنگ زد
و صدای مردان بالا گرفت....
ماچیزی می خواستیم...
تو را
که رفته بودی....
دیروز داشتم در سایت سایت پارس قرآن دنبال کلمه هاویه توی قرآن می گشتم حاصلش سربرگ وبلاگ شد...
ولی نکته جالب شاعران در قرآن! بود:
|
و شاعران را گمراهان پيروى مىكنند (۲۲۴) |
|
|
|
آيا نديدهاى كه آنان در هر واديى سرگردانند (۲۲۵) |
فکر اصلی هاویه بر می گرده به چند مدت قبل البته دانشگاه بود که تمام توان ما را گرفت در ترم مهر قبل ۸ شب شعر برگزار کردیم.که یکی از مفصل ترین و پر ابهام ترین بحث های جلسات شعر بر می گشت به پست مدرنو با این دو تا کلمه کلی حرف زده و بافته شد!کار به اونجا کشید که جلوی مسئولان دانشگاه گفته شد انقلاب اسلامی ایران یک انقلاب پست مدرن!که بحث در این مورد را به آقای سید پست مدرن ارجاع می دهم!
و من بعد از اون بود که شعر (روانشناسی یک هیچ) را البته با اجازه ی سید مهدی موسوی عزیز در وبلاگ خصوصیم گذاشتم.چند روز پیش هم متوجه شدم که در وبلاگ آدم همیشه دوباره بحث هایی در مورد پست مدرن شخص آقای سید مهدی موسوی و دوستان و شاگردان ایشان داره انجام می شودکه پست جدید این وبلاگ باید دیدینی باشه.
امروز می خواستم از یکی از زنان شاعر مورد علاقه ام یعنی شیدا محمدی خیلی بیشتر بپردازم که به یادی از ایشان بسنده می کنم. تا چه پیش آید....ولی شما می توانید مطلب آخر ایشان را در وبلاگ شخصی شان ببینید با عنوان :روز زن با چشم های نگو .